craigieboy
Hou kop bo water
Die goue reël wanneer dinge verskriklik besig gaan is: As jy nie in beheer is nie, lyk ten minste net in beheer.
Hierdie jaar het beslis weggespring met die versnelling van ’n jet enjin! My kop sê dit moet die middel van die eerste maand wees, terwyl die kalender al mik na die derde maand. Ek kan nie eens sê dat ek my eie verjaarsdag gaan mis nie, want ek het alreeds.
Die realiteit is dat ons in ’n wêreld woon waar tyd nie stil staan nie, mense raak ongeduldig wanneer hulle moet wag, en die tempo hiervan raak net dood eenvoudig nie rustiger nie.
Die mense wat geleef het in die tyd waarvan ons lees in die Bybel, het nie hierdie gejaag geken nie. Hulle was mense wat tyd gemaak het vir mekaar, bereid was om te wag vir mekaar. Hulle is mense wat nie die druk van ’n industrie geken het nie. Mens sou amper kon sê dat meer moeite gemaak het met mense verhoudings, saam kuier, as om hard te werk sodat daar aan die einde van die maand nog ’n werk en ’n salaris kan wees.
In Eksodus 16 lees ons hoe hulle eerstehands op ’n daaglikse basis afhanklik was van die Here se sorg. Hulle was besig om weg te trek uit Egipte, en hulle het nie meer kos gehad nie. Gemoedere het begin hoog loop en die ongeduld was waarskynlik orals sigbaar. En dan beloof die Here om hulle nie te verlaat nie, hy sal vir Sy mense omgee. Die Here het toe aan hulle kwartels en manna gegee, sonder dat hulle dit verdien het, en sonder dat hulle daarvoor gewerk het.
Dit is egter waar dat mens nie net jou werk kan los en wegloop sonder dat jy ’n ander opsie op die tafel het nie. Dit is ongelukkig die realiteit van die tyd waarin ons woon.
Die hartseer is egter dat mens eers dikwels later in jou lewe besef dat jy die gejaag van die samelewing probeer bestuur het, en van die mense wat die naaste aan jou is vergeet het. Mag daar dan iets van die bybelse tydsbestuur waar wees in ons lewens, dat ons tyd sal maak vir die mense wat die naaste aan ons is. Mag ons tyd maak, om tyd te laat stilstaan en mooi herinneringe saam ons geliefdes te kweek.
Laastens: Mag ons rondom ons kyk en mense ondersten wat hulle arms swaai omdat hulle verdrink in die gejaagdheid van die samelewing.
Stephan Joubert skryf in die week die volgende: “Practical wisdom is to know the difference between waving and drowning when someone else is in the deep water.”
